مفصل بین استخوان گیجگاهی و فک پایین است که توانایی حرکت لولایی و لغزشی را دارد. اجزاء استخوانی مفصل توسط کپسول فیبروزه ای احاطه شده و به یکدیگر متصل می شوند. کندیل مندیبل بخش تحتانی مفصل استخوانی را تشکیل می دهد که عموما بیضی شکل است، اگرچه تنوع در شکل آن امری شایع می باشد. این مفصل از کندیل استخوان فک پایین که در فرورفتگی استخوان گیجگاهی (بنام گلینوئید فوسا یا مندیبولار فوسا) قرار می گیرد تشکیل می شود. شکل S مانند فوسا و برجستگی مفصلی (Eminence) حدودا در ۶ سالگی تشکیل می شود و در دهه دوم زندگی ادامه می یابد. طی باز نمودن زیاد دهان، کندیل حول محور لولایی می چرخد و سر می خورد که این امر موجب می گردد تا فراتر از لبه قدامی فوسا که به آن برجستگی مفصلی (Aarticular Eminence) می گویند حرکت کند. TMJ نقطه انتهایی محکمی دارد که با تماس دندانی تعیین می شود. حرکت چرخشی کندیل بیش از حرکت انتقالی آن در بازشدن نرمال دهان نقش دارد. کپسول مفصلی از سینوویوم پوشیده شده و حفره مفصلی نیز با مایع سینوویال پر شده است. سینوویوم عبارت است از بافت همبند عروقی که کپسول فیبروزه مفصل را می پوشاند و به مرزهای سطوح مفصلی گسترش میابد. حفرات مفصلی فوقانی و تحتانی با سینوویوم پوشیده شده اند. غشا سینوویال مانند انواع مشابه در سایر مفاصل حاوی سلول های تیپ A شبیه ماکروفاژ و سلول های تیپ B شبیه فیبروبلاست هستند. مایع سینوویال پلاسمای فیلتر شده است، که به آن موسین و پروتئین هایی افزوده شده اند. ترکیب اصلی این مایع اسید هیالورونیک می باشد. این مایع روی سطوح مفصلی تشکیل شده و موجب کاهش اصطکاک طی فشردگی و حرکت مفصل می گردد. لغزندگی مفصل با دو مکانیسم Weeping و Boundary انجام می پذیرد. Weeping Lubrication به این ترتیب است که طی فشردگی مفصل، مایع به کناره ها رانده می شود و در بین غضروف های فیبری (Fibrocartilage) که باری بر آن ها وارد نمی شود جابجا می گردد. وقتی که نواحی مجاور تحت فشار قرار می گیرند، لغزنده سازی Weeping باعث کاهش اصطکاک می شود. Boundary Lubrication به وسیله مایعی ایجاد می شود که به طور فیزیکی و توسط گلیکوپروتئین به سطح غضروفی متصل شده است. ویژگی های خاص این مفصل شامل پوشش سطوح آن توسط غضروف فیبرو به جای غضروف هیالینی است. غضروف فیبرو به دلیل میزان بیشتر فیبرهای کلاژن، کمتر از غضروف هیالین متورم می شود. ماتریکس و کندروسیت ها نیز به دلیل وجود دستجات نامنظم و بزرگتر فیبر های کلاژن، کمتر می باشند. تغذیه غضروف فیبرو از طریق موادی است که به روش انتشار به داخل مایع سینوویال انتقال یافته و از طریق ماتریکس متراکم به سمت کندروسیت ها انتشار می یابند.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Greenberg M, Glick M, Ship J. Burket,s oral medicine. 11 th ed, 2008.

2.Clement CD. Gray’s anatomy. LEA & Febiger Philadelphia, 30th edition. 1985.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorder and occlusion, 7th. Ed. St.Louis: Mosby; 2013

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

هجده − هفت =

پاک کردن فرمثبت نظر