لازمه حركت دندان ها، وارد آوردن نيرو به آن ها از طريق اتصالات ثابتي است كه بر روي آن ها قرار مي‌گيرند. این اتصالات شامل براكت ها ، تيوب ها و بند ها هستند. براكت هاي باند شدني در اواسط دهه ۱۹۷۰ در دسترس قرار گرفتند كه مزاياي زيادي نسبت به بند ها دارند از جمله اينكه زيباتر و بهداشتي‌تر بوده، قراردهي و برداشتن آنها راحت ‌تر است و اجزاء اينترپروگزيمال ندارند. براي باندينگ به عمل جداسازي(Separation) نياز نيست و همچنين با دقت بيشتري نسبت به بند ها (Band)مي‌توان آنها را قرار داد. امروزه براكت ها در ابعاد، اشكال و طرح هاي متنوعي وجود دارند.
براكت هاي مورد استفاده در سيستم Edgewise اولیه از جنس استینلس استیل بوده، ابعاد شیار داخلي آنها از دقتي در حد يك هزارم اینچ برخوردار است و شیار آنها به صورت يك مكعب مستطيل افقي با ابعاد ۰۲۸/۰×۰۲۲/۰ اينچ است. براكت Begg از جنس استینلس استیل و شبيه براكت اوليه Ribbon Arch است با اين تفاوت كه شيار براكت به سمت لثه است نه به سمت اكلوزال و ارچ‌واير در آن با كمك پينهاي برنجي در محل نگهداشته مي‌شود. همچنين، براکت Begg داراي شیار عمودي بوده كه فنرهاي كمكي در آن قرار گرفته و مانند پين آرچ‌واير را نیز نگه مي‌دارند.
تا قبل از ورود براكت هاي غيرفلزي (Esthetic) به بازار،كليه دستگاه هاي ثابت از جنس فلز (Metal) مانند استینلس استيل، تيتانيوم، طلا و … تهيه شده بودند. مزاياي براكت های فلزي قابليت استريليزاسيون، بازيافت، پايداري در برابر تغيير شكل و شكستن، اصطكاك كم و قيمت پايين‌ تر می باشد ولیکن بزرگ ‌ترين عيب آنها نازيبا بودن است. براكت های تيتانيوم سازگاري زيستي بالا و اصطكاك كم دارند و در موارد آلرژي به نيكل به كار مي‌روند. تلاش ‌ها جهت حذف نماي فلزي براي بهبود زيبايي منجر به ظهور براكت هاي رنگ دندان يا شفاف (Clear) شد. Plastic Brackets ازجمله براکت های فوق الذکر می باشند كه از پلي‌كربنات ساخته شده‌اند و عيب اصلي آنها تغيير رنگ در طول زمان است. علاوه بر تغییر رنگ، ثبات ابعادي ضعيف، اصطكاك زياد و اسلايدينگ (Sliding) مشكل دندانها به محل جديد از ديگر مشكلات آن ها است. لذا اين براكت ها در مواردي كه به حركت دنداني پيچيده‌اي نياز نباشد مفيدند. Ceramic brackets براي غلبه بر محدوديت‌هاي تغيير رنگ براكت هاي پلاستيكي در دسترس قرار گرفتند که از آلومينای مونوكريستالين يا پلي‌كريستالين ساخته شده‌اند. این براکت ها با دوام بوده و در برابر تغيير رنگ مقاومند اما مشكلاتي از قبيل شكستگي، اصطكاك، حجيم بودن، صدمه مينايي هنگام برداشت و مهم‌تر از همه سائيدگي دندانهاي در تماس با براكت را دارند.
Broussard Bracket يك نوع براكت تغيير يافته Edgewise است و توسط Graffard Broussard معرفي شد كه داراي شیارعمودی ۴۶۰/۰×۱۸۵ ۰/۰ اينچ براي قبول اجزاء کمکی (جانبی) ۰۱۸/۰ اینچ است.
Twin bracket كه Siamese هم ناميده مي‌شود و توسط Swain معرفي شد در واقع دو براكت Edgewise در يك بيس مشترك بود كه به صورت يك براكت دو قلو (Double) در آمده بود و واجد دو سري از بالچه ‌ها (Tie Wings) براي كنترل بهتر چرخش دندانی بود.
Single Brackets‌ داراي دو بالچه براي درگير نمودن آرچ‌واير هستند. اين براکت ها از لحاظ مزيوديستالي كوچکتر از براكت هاي Twin هستند بنابراين فاصله بین براكتي بزرگتر است لذا در موقعيت‌هايي كه نيروهاي سبك‌تر مطلوب هستند كاربرد دارند.
براكت هاي Lewis و Lang براكت هاي تك‌ بالچه‌اي هستند و دارای بازو هاي ضدچرخش گسترده مزيالي و ديستالي می باشند كه با قسمت لينگوالي آرچ‌واير تماس پيدا مي‌‌كنند و بدون نياز به ليگاچور كردن، اضافه گشتاورهاي ضد چرخش مورد نياز را تامین مي‌‌كنند.
براكت هاي Self-Ligate انواعي از براکت هستند كه در دهه ۱۹۸۰ محبوبيت يافتند. این براکت ها به جاي استفاده از ليگاچور وایر از Cap يا Clip تعبيه شده در خود براکت براي نگهداشتن سيم استفاده مي‌كنند و بدين ترتيب با كاهش اصطكاك بين سيم و براكت باعث تسهيل اسلايدينگ (Sliding) دندان ها مي‌شوند. اين براكت ها بسته به نوع Spring Clip آن به دو صورت Active و Passive وجود دارند كه براكت Speed از نوع Active است كه داراي Spring Clip ارتجاعي نيكل تيتانيوم، شیار کمکی و شیار اصلي در اندازه هاي ۰۲۵/۰×۰۱۸/۰ و ۰۲۸/۰×۰۲۲/۰ اينچ است. در دستگاه هاي Edgewise پيشرفته از براكت هايي كه براي هر دندان طراحي شده‌اند استفاده مي شود كه هدف از طراحی آنها كاستن از تعداد خم هاي مورد نياز در آرچ‌واير است كه Straight Wire ناميده مي‌شوند. در ابتداي کاربرد اين سيستم، Andrews يك سري از براكت هاي اضافي را با درجات متفاوتي از Overcorrection پیشنهاد نمود که جهت جبران حركات ناخواسته دنداني كه بطور خاص موقع اسلايدينگ دندان ها در درمان های همراه با کشیدن دندان ایجاد می شوند به کار می رفت. در براكت هاي Pretorqued، شیار آنها نسبت به بيس براکت و پلن اكلوژن چرخيده و بدين ترتيب تورک (Torque) مورد نياز براي هر دندان در فرم بيس براكت آن تعبيه شده است. در براكتهاي Preangulated هم شیار آن نسبت به پلن اكلوژن شيب دارد و به عبارتي تیپ (Tip) مورد نياز براي هر دندان در فيس شیار تعبيه شده است. بطور كلي براكتهاي Preadjusted براكت هاي تغییر یافته Edgewise با Tip، torque، In-Out تعبيه شده در طرح آنها هستند.
با كاربرد براكت هاي Fully Programmedاسلات براكت هر دندان با ساير دندان ها بصورت افقي در يك خط تراز مي‌شود تا نياز به صرف وقت جهت Wire Bend را برطرف كند. بدین ترتیب در پايان درمان، مركز شیار، مركز بيس و مركز تاج كلينيكي از لحاظ اكلوزوجينجيوالي در امتداد محور طولي تاج براي همه دندان ها Align می باشد.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1. Proffit WR, Fields HW, Sarver DM. Contemporary orthodontics. St Louis: Mosby; 2013.
2. SubhashchandraPhulari B. History of Orthodontics. Jaypee brothers; 2013.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Subhashchandraphulari B. History of orthodontics. Jaypee brothers; 2013.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر