به توده ژلاتینی از باکتری های اتصال یافته به سطح دندان، پلاک دندانی می گویند. پلاک باکتریایی در واقع ماده ی چسبنده ی نرم، شفاف و محکم اتصال یافته ای است که روی سطح دندان ها تجمع می یابد. پلاک نه به آن گونه که غالبا تصور می شود خرده های چسبنده مواد غذایی است و نه از تجمع اتفاقی میکروارگانیسم های فرصت طلب ایجاد می شود. در واقع تجمع پلاک روی دندان ها نتیجه ی سلسله وقایعی فوق العاده سازمان یافته و برنامه ریزی شده است. پلاک باکتریایی با توجه به گونه های باکتری و محل آن می تواند سبب بیماری های پریودنتال و پوسیدگی دندانی گردد.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Heymann HO, Swift EJ, Ritter AV. Sturdevant,s Art and Science of Operative dentistry. Mosby Elsevier, 6th edition 2013.

2.Carranza FA, Newman MG, Takel HH, Klokkevold PR. Clinical periodontology. Elsevier Saunders, 12TH edition 2015.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Marsh PD .Dental plaque as a biofilm and a microbial community implications for health and disease. BMC Oral Health 6(Suppl I):SI4, 2006

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

5 × 2 =

پاک کردن فرمثبت نظر