پری کرونیت با التهاب لثه ی دندان کاملا رویش نیافته مشخص می شود.اغلب در ناحیه ی مولر سوم مندیبل رخ می دهد. پری کرونیت به صورت حاد یا تحت حاد یا مزمن است. با درجات مختلفی از درگیری التهابی فلپ پری کرونال و ساختارهای مجاور و عوارض سیستمیک مشخص می شود. مایع التهابی و اگزودای سلولار موجب افزایش حجم فلپ شده که با بستن کامل فکین تداخل می کند. در تماس با دنتیشن مقابل تروماتیزه شده و التهاب تشدید می شود. ضایعه ی چرکی متورم قرمزی که فوق العاده در لمس دردناک است وموجب درد گوش و گلو و کف دهان می شود. بیمار به علت درد و مزه ی چرک و عدم توانایی بستن فکین شدیدا ناراحت است. تورم گونه در ناحیه ی زاویه ی فک ولینفادنیت از یافته های معمول است. تریسموس وعوارض سیستمیک نظیر تب ولکوسیتوز و بی حالی هم ممکن است وجود داشته باشد.

منبع: Michael G. Newman, Henry Takei, Perry R. Klokkevold  and Fermin A. Carranza, Dr. ODONT.Newman and Carranza's Clinical Periodontology. 13th ed. Elsevier.2019.ch20 p1595-1596.
‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر