این آنالیز در سال ۱۹۴۷ توسط W.L. Wylie برای تعیین وجود مشکل قدامی-خلفی معرفی شد. این آنالیز از جمله آنالیز های موجود در پلن میدساجیتال است که بعدها با در نظرگرفتن اندازه گیری های خطی و زاویه ای برای ارزیابی بعد ورتیکال کامل تر شد.
گروه شاهد این مطالعه شامل نمونه های ۱۰٫۵ تا ۱۳٫۵ ساله دختر و پسر با بالانس صورتی خوب بود.
در این آنالیز از پلن فرانکفورت به عنوان پلن مرجع استفاده می شود. نقاط مرجع بر این پلن افقی تصویر می شوند و فواصل بین این نقاط روی پلن افقی تعیین می شوند.
وایلی معتقد بود بزرگ تر از سایز نرمال بودن طول کرانیال بیس، طول کلی فک بالا و موقعیت مولر اول و کوچک تر از سایز نرمال بودن طول کلی فک پایین فاکتورهایی هستند که می توانند باعث ایجاد رابطه کلاس دو شوند.
وایلی در آنالیز خود از اندازه گیری ۵ ناحیه استفاده می کند: ناحیه کرانیال بیس که به دو بخش تقسیم می شود، طول کلی فک بالا ، موقعیت دندان مولر اول فک بالا و نهایتا طول کلی فک پایین.
او برای تعیین اندازه بخش خلفی کرانیال بیس از فاصله تصویر خلفی ترین نقطه بر روی سر کندیل تا تصویر نقطه سلا، و برای اندازه گیری بخش قدامی آن از فاصله تصویر نقطه سلا تا تصویر نقطه شیار پتریگوماگزیلاری استفاده می کند. طول کلی فک بالا از طریق اندازه گیری فاصله تصویر نقطه شیار پتریگوماگزیلاری تا تصویر خار قدامی بینی و موقعیت دندان مولر اول بالا از طریق اندازه گیری فاصله تصویر نقطه شیار پتریگوماگزیلاری تا تصویر شیار باکال دندان مولر اول محاسبه می شود. اما طول کلی فگ پایین از روی خط مماس بر روی بوردر تحتانی فگ پایین از فاصله تصویر خلفی ترین نقطه بر روی سر کندیل تا تصویر قدامی ترین نقطه بر روی چانه استفاده می شود.
در این آنالیز جمع جبری این فاصله ها محاسبه می شود ودر صورتی که جمع جبری به دست آمده برابر با صفر باشد نشانه عدم و جود مشکل قدامی-خلفی است. اگر این جمع منفی باشد نشانه عدم کفایت فک پایین و در صورت مثبت بودن نشانه جلو بودن آن است.

منبع:

1.Wylie WL. The assessment of anteroposterior dysplasia.Angle Orthod 1947; 17:97-09.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر