بخش زیادی از سردرگمی هایی که در مورد موقعیت مفاصل گیجگاهی فکی وجود داد، ریشه در فلسفه اشتباه اما پرطرفدار Unloading of the Joints دارند.  عدم دقت به این حقیقت که TMJ ها برای تقبل بار طراحی شده اند منجر به ایجاد پروسه های کلینیکی متعددی جهت Unload کردن کندیل ها شده است. تلاش برای Unload  کردن مفاصل توسط افزایشVDO توسط طرفداران دستگاه های Posterior Bite Raising ترویج شده است. این عمل بر اساس این فلسفه اشتباه که  TMJ ها ممکن است به صورت عمودی تخریب شوند  بنا شده بود.

حقیقت امر این است که حتی با استفاده ازدستگاه های مذکور، باز هم کشش فوقانی کندیل ها را تحت  Loading قرار می دهد زیرا تمام عضلات بالابرنده مندیبل خلفی تر از دندان ها، و بین مولر آخر و TMJ قرار گرفته اند. در واقع بعد عمودی افزایش یافته سبب چرخش کندیل ها می شود و اولین تماس اکلوزالی را روی آخرین مولر قرار می دهد. لذا کندیل ها مجبور می شوند به سمت قدام و به پایین  برجستگی مفصلی حرکت کنند تا بتوانند دندان های بیشتری را در تماس اکلوزالی قرار دهند.

نتیجه نهایی این فرآیند تداخل VD افزایش یافته با انقباضات تکرار شونده عضلات و افزایش نیروی بایت خواهد بود. دندان های پوشیده شده توسط اپلاینس اینترود و سایر دندان ها اکسترود می شوند و در پلن اکلوزال پله ایجاد می شود.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Dowson, PE. Functional occlusion from TMJ to smile design. 1st Ed. St Louis. Mosby; 2007: P62,123.

 

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Dowson, PE. Functional occlusion from TMJ to smile design. 1st Ed. St Louis. Mosby; 2007: Chap 13.

 

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر