این آنالیز توسط C.C. Steiner در سال ۱۹۵۰ معرفی شد. در این آنالیز از یک ستاره هالیوود به عنوان نمونه ایده ال استفاده شده است. این آنالیز شامل اندازه گیری های خطی و زاویه ای است و اندازه ها را به روشی ارائه می دهد که صرفا خود اندازه ها مورد نظر نیستند، بلکه الگوی ارتباطی آن ها با یکدیگر مطرح است.
در این آنالیز از خط S-N به عنوان پلن مرجع استفاده شده است.
این آنالیز دارای یک بخش اسکلتال برای ارزیابی ارتباط قدامی-خلفی فک بالا و فک پایین با کرانیال بیس و ارزیابی ارتباط دو فک با یکدیگر است که به این منظور از زوایای SNA و SNB و اختلاف این دو زاویه یعنی ANB استفاده می شود. برای ارزیابی میزان انحراف یا مشکل در خود فک پایین و شاید سطحی از آن که مفصل می شود از زاویه پلن مندیبل (Go-Gn) با خط SN استفاده می شود.
استاینر معتقد بود که موقعیت و حرکت فک پایین که نشان دهنده فانکشن فک است به یک میزان اهمیت دارند. از این رو برای تعیین موقعیت آن از کشیدن خطی عمود از خلفی ترین نقطه سر کندیل و قدامی ترین نقطه بر روی تنه مندیبل بر روی خط SN و اندازه گیری این فاصله بر روی خط SN استفاده می کرد. برای تعیین حرکت آن یک بار تریسینگ را در حالت استراحت و یک بار در حالت دهان بسته انجام می داد و با سوپرایمپوز کردن این دو تریسینگ حرکت فک را به دست می آورد.
بخش دندانی این آنالیز شامل ارزیابی موقعیت ثنایا ها و مولر اول بالا نسبت به فک بالا از طریق اندازه گیری زاویه محور طولی ثنایا های بالا با خط NA و هم چنین فاصله میلیمتری ثنایا ها و مولر اول با خط NA می باشد. به علاوه، موقعیت ثنایا ها و مولر اول پایین نیز از طریق اندازه گیری زاویه محور طولی ثنایا های پایین با خط NB و هم چنین فاصله میلیمتری ثنایا ها و مولر اول با خط NB به دست می آید. نهایتا رابطه ثنایا های بالا و پایین با یکدیگر برای تعیین انحراف از موقعیت نرمال بررسی می شود. استاینر معتقد بود که تعیین موقعیت دندان ها در اکلوژن نیز نسبت به سایر ساختارها و صورت اهمیت زیادی دارد که به این منظور از زاویه پلن اکلوزال با خط SN استفاده می کرد.
این آنالیز دارای یک بخش ارزیابی بافت نرم برای ارزیابی توازن و هماهنگی پروفایل نیمه تحتانی صورت نیز می باشدکه با استفاده از خط S-Line که از Pog’ ́ تا نقطه میانی بخش S شکل بینی، بین Sn و Pn کشیده می شود سنجیده می شود.
استاینر به خوبی متوجه شد که استانداردهای سفالومتری تنها مقیاس هایی برای تعیین سازش های مطلوب تر به عنوان هدف درمانی می باشد و به این ترتیب یک سری اندازه گیری های جبرانی را برای درمان و ایجاد بالانس دندانی- صورتی مطرح کرد.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Jacobson A. ,Jacobson R.L. , Radiographic Cephalometry: From Basics to 3-D Imaging, 2nd ed, Quintessence Pub., 2006

2.Proffit, W. R., Fields, H. W., & Sarver, D. M. (2007). Contemporary orthodontics. St. Louis, Mo: Mosby Elsevier.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

1.Steiner C.C. Cephalometrics for you and me. Am J Orthod 1953;39:729-755

2.Steiner C.C. Cephalometrics in clinical practice. Angle Orthod 1959;29:8-29

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر