• یک علامت دائمی یا جوشگاه باقی مانده بعد از بهبودی  یک زخم است.این ضایعات نشانه های آشکار ترمیم زخم است و یک تخریب قبلی در انسجام اپیدرم و درم و ترمیم اپینلیوم با بافت فیبروز(کلاژن همبند)می دهد.اسکارها ندرتا در حفره دهان پیدا می شود،زیرا بافت دهان الاستیک است و کمتر مستعد تشکیل اسکار نسبت به پوست است.وقتی که اسکارها به وجود می ایند در هر شکل و سایزی می توانند باشند. انها دقیقا مشابه بافت مجاور نیستند .رنگ یک اسکار داخل دهانی معمولا روشن تر از مخاط اطرافش است.از نظر هیستولوژی، اسکارها متراکم تر از اپیتلیوم اطرافشان هستند،غدد عرق (یا بزاقی) ناکافی دارند و عروق خونی کمتری هم دارند.جراحی دهان (پری اپیکال)،سوختگی ها،تروماهای داخل دهانی ممکن است منجربه اسکار شوند.

اثر باقی مانده پس از ترمیم یک زخم

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1- Color atlas of common oral diseases ; fifth edition 2016 ; Robert P. Langlais ; Craig S. Miller ; Jill S. Gehrig ; Section 2
2- Dorland’s Illustrated Medical Dictionary ; 32nd edition ; 2012 Saunders ; an Elsevier imprint

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر