قتی که ریشه دندان های خلفی به هم نزدیک هستند، توانایی برای حفظ سلامت پریودنتال و دسترسی برای ترمیم دندان مجاور ممکن است در معرض خطر قرار گیرد. برای بیماری که تحت درمان ارتودنسی است، ریشه ها را می توان از هم جدا نمود و استخوان بین دو ریشه مجاور تشکیل می شود. به این ترتیب امبراژور زیر تماس دندان باز می شود، ساپورت استخوان فراهم می شود و افزایش دسترسی بیمار به ناحیه اینترپروگزیمال برای بهداشت فراهم می شود. این رویکرد به طور کلی سلامت پریودنتال این ناحیه را بهبود می بخشد.

منبع:

Newman MG, Takei H, Klokkevold PR, Carranza FA. Carranza’s clinical periodontology. Elsevier health sciences; 2011 Feb 14.chapter51 page 542

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Heymann HO, Swift Jr EJ, Ritter AV. Sturdevant’s art & science of opeShillingburg HT, Hobo S, Whitsett LD, Brackett SE, editors

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

2 × 2 =

پاک کردن فرمثبت نظر