پرسلن

می توان گفت مواد سرامیکی که به عنوان پرسلن شناخته میشوند، جایاه ویژه ای در دندانپزشکی دارند. زیرا با وجود اینکه پیشرفت های بسیاری در زمینه ی مواد کامپوزیتی و گلاس آینومر ها ایجاد شده  است، اما سرامیک ها هنوز از نظر زیبایی رضایت بخش ترین مواد هستند. رنگ، ترانسلوسنسی و ظاهر زنده آن را نمی توان با هیچ ماده ی دیگری مقایسه کرد.

پرسلن های دندانی اولیه مخلوطی از کائولن، فلدسپار و کوارتز بودند. در سال ۱۸۳۸ الیاس ویدمن پرسلن دندانی را با ترانسلوسنسی و رنگ هایی که با ددان های طبیعی همخوانی داشتند تولید کرد. ترکیب پرسلن دندانی امروزی و پرسلن خانگی در جدول مقابل آورده شده است.

کائولن یک آلومینوسیلیکات هیدراته (Al2O3.2SiO2.2H2O) است و به عنوان اتصال دهنده ذرات عمل می کند و قابلیت شکل پذیری پرسلن پخته نشده را فراهم می نماید. اما کائولن حتی در مقادیر کم، ماده ای اپک است و این بدان معناست که پرسلن های اولیه فاقد ترانسلوسنسی لازم بودند. بنابراین کائولن از پرسلن های دندانی حذف شد. به همین دلیل می توان پرسلن دندانی را یک فلدسپاتیک گلاس حاوی اجزای کریستالی سیلیکا دانست.

 

منبع:

Introduction to Dental Materials 2013, Van noort

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر