پلی گلایکولیک اسید

پلی گلایکولیک اسید ساده ترین پلی استر آلیفاتیک خطی است که به شدت کریستالین بوده، دارای نقطه ذوب در حدود ۲۳۰ درجه سانتیگراد و حلالیت پایین می باشد.

پلی گلایکولیک اسید و پلی لاکتیک اسید وکوپلیمر هایشان، اصلی ترین پلیمر های قابل جذبی هستند که برای ساخت فایبر های زیست تخریب پذیر مورد استفاده قرار می گیرند. این فایبر ها برای سالهای متمادی در ساخت نخ های بخیه قابل جذب مورد استفاده قرار می گرفتند. خصوصیات این فایبر ها به فاکتور های مختلفی از جمله درجه کریستالینیتی، وزن مولکولی و خلوص آنها بستگی دارد. این فایبر ها در بازسازی لیگامان ها و یا به عنوان داربست (scaffold) در مهندسی بافت مورد استفاده قرار می گیرند. آنها همچنین می توانند به صورت کامپوزیت، در ترکیب با ماتریکس های زیست تخریب پذیر مادر (parent) مورد استفاده قرار گیرند. مثال هایی از این قبیل شامل پین ها و پلیت های زیست تخریب پذیر intramedullary و همچنین داربست های زیست تخریب پذیر مورد استفاده در regeneration استخوان می باشند.

 

 

منبع:

Biomaterials Science, 2013, Chp 2

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر