محصولات گچی احتمالا بیش از هر ماده دیگری در خدمت حرفه ی دندانپزشکی بوده اند. پلاستر دندانی، استون و استون با استحکام بالا/ با انبساط بالا، و اینوستمنت کستینگ این گروه از محصولات به شدت مرتبط را تشکیل می دهند.

کلسیم سولفات در شکل دی هیدرات که گچ نامیده می شود، معمولا سفید مایل به زرد شیری به نظر می رسد و به صورت توده های فشرده ای در طبیعت یافت می شود. گچ معدنی به عنوان منبع پلاستر پاریس، دارای اهمیت تجاری می باشد. واژه پلاستر پاریس از آن جایی به این محصول داده شده است که این محصول از سوزاندن رسوبات گچی نزدیک پاریس در فرانسه به دست می آمد. البته رسوبات گچی در اکثر کشور ها یافت می شوند.

محصولات گچی با اصلاحات کمی برای چندین هدف مختلف استفاده می شوند. مثلا پلاستر قالبگیری یا پلاستر پاریس، برای گرفتن قالب از دهان بدون دندان یا مانت کردن کست ها استفاده می شود.

گچ های پلاستر (گچ های مدل و لابراتواری) نرم ، متخلخل و کم تراکم هستند. همه ی انواع گچ (پلاستر دندانی، استون، استون با استحکام بالا/انبساط بالا و اینوستمنت کستینگ)، دارای فرمول شیمیایی یکسان کلسیم سولفات همی هیدرات (CaSO4.1/2H2O)هستند، ولی خصوصیات فیزیکی متفاوتی دارند که هر یک از آنها را برای یک هدف دندان پزشکی مناسب می سازد.  هر چهار نوع از رسوبات گچی طبیعی مشتق می شوند و تفاوت اصلی آنها در شیوه ی خارج کردن بخشی از آب از سولفات کلسیم دی هیدراته است.

پلاستر ها وقتی تولید می شوند که که گچ معدنی در یک ظرف باز در دمای حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد حرارت داده شود. همی هیدرات تولید شده بتا کلسیم سولفات همی هیدرات نامیده می شود. مشخص شده است که این پودر دارای شکل نسبتا نامنظمی بوده و ذاتا متخلخل است.

منبع:

Craig’s Restorative Dental materials 2012,Chp 12

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر