در نمای بافت شناسی به نوعی از سلول های بافت استخوانی که مسئول برداشت ماتریکس معدنی و تجزیه اجزا ارگانیک طی فرآیند تحلیل استخوان هستند Osteoclast گفته می شود. استئوکلاست ها سلول های بسیار بزرگ و متحرک با هسته های متعدد هستند. اندازه بزرگ و وضعیت چند هسته ای به دلیل الحاق چندین سلول مشتق از مغز استخوان به یکدیگر است. در استئوکلاست های فعال، سطح مقابل زمینه استخوان به صورت برآمدگی های نامنظم و چین خورده است. اطراف این مرز ناهموار (Ruffled Border) یک منطقه سیتوپلاسمی شفاف سرشار از فیلامان های اکتین  برای اتصال به زمینه استخوان وجود دارد. این منطقه اتصال سرتاسری، محیطی برای جدب استخوان فراهم می آورد. استئوکلاست ها در این پاکت زیر سلولی، کلاژن و آنزیم های دیگری به نام پروتون را ترشح می کنند که به صورت موضعی یک محیط اسیدی برای حل کردن هیدروکسی آپاتیت و بهبود جذب کلازن پدید می آورند. فعالیت استئوکلاست ها توسط عوامل پاراکرین و هورمون ها کنترل می شود. استئوکلاست ها فقط برای کلسی تونین گیرنده دارند ولی هورمون پاراتیروئید روی آن ها اثری ندارد. در عوض استئوبلاست های فعال شده با PTH سیتوکینی به نام عامل محرک استئوکلاست می سازند. لذا فعالیت این دو سلول هماهنگ شده و هر دو برای بازآرایی استخوان ضروری هستند.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Mescher AL. Junqueira,s basic histology: text and atlas, 12th edition 2010.

2.Graber LW, Vanarsdall RL, Katherine WL. Orthodontics; Current principles and techniques. Mosby Elsevier, 5th edition 2012.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

بیست − 4 =

پاک کردن فرمثبت نظر