استئوآرتروز بعنوان حالت غیرالتهابی دژنراتیو مفصل شناخته می شود. نیروهای فانکشنال وارد شونده بر سطوح مفصلی موجب تحریک ریمادلینگ به منظور انطباق کندیل طی زندگی می شوند که واکنشی طبیعی می باشد. چنانچه نیرو های وارده بیش از ظرفیت انطباق بافت ها و ریمادلینگ کندیلی باشند تخریب ایجاد می شود که در صورت همراهی با تغییرات استخوانی به آن استئوآرتریت می گویند.

چنانچه نیرو های وارده بر سطوح مفصلی خفیف باشند  و ریمادلینگ استخوانی بدون علامتی ایجاد شود، شرایط باثبات است اما شکل استخوان دچار تغییر شده است که به آن استئوآرتروز می گوید. این حالت معمولا بدون درد است و محدودیت در دامنه حرکات و انحراف به سمت طرف مبتلا در هنگام باز نمودن دهان به طور معمول مشاهده می گردد. صدای Crepitus از سایر یافته ها می باشد. در نمای رادیوگرافیک نیز شکل و اندازه استخوان دچار تغییر شده است و اسکلروز استخوانی ساب کندرال، استئوفیت، از دست دادن دانسیته و کیست های زیر مفصلی دیده می شوند.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Greenberg M, Glick M, Ship J. Burket,s oral medicine. 11 th ed, 2008.

2.James RH, Ellis E, Tucker MR. Contemporary oral and maxillofacial surgery, 5th edition 2008.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

16 − 10 =

پاک کردن فرمثبت نظر