در مرحله اول درمان جامع ارتودنسی به سیمی با سطح مقطع کم نیاز است که نیروی سبکی به دندان اعمال کند. در این مرحله استفاده از سیمهای استیل با سطح مقطع ۱۴ یا ۱۶ میل امکان پذیر است که با استفاده از لوپ های متعدد activation range سیم افزایش یافته است.این نوع سیمها عملکردی مشابه سیمهای multistrand دارند . با استفاده از لوپها مقدار سیم در فاصله بین براکتی افزایش می یابد که این امر منجر به افزایش انعطافپذیری سیم شکل داده شده میگردد. استفاده از سیم های استیل در مرحله اول درمان باعث کنترل بیشتری روی شکل قوس می گردد و از حرکات ناخواسته دندان جلوگیری میکند. از معایب این سیمها آنست که ممکنست لوپها شکل اصلی خود را از دست بدهند که باعث تغییر جهت وکتور نیروی اعمال شده می گردد. علاوه بر وقت گیر بودن قرار دادن لوپ در سیم، استفاده از آنها ممکنست باعث ایجاد مشکلاتی در رعایت بهداشت و در صورت داشتن موقعیت نا صحیح آسیب به بافت نرم گردد.

 

منبع:
  1. Quintão C, Brunharo L. Orthodontic wires: knowledge ensures clinical optimization Dental Press J. Orthod 2009;14: 144-157.
  2. Proffit WR, Fields HW, Sarver DM. Contemporary orthodontics. 5th St. Louis: Mosby Elsevier; 2012.
‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

4 × 3 =

پاک کردن فرمثبت نظر