H.N.Nance در سال ۱۹۴۷ اختلاف بین مجموع عرض مزیو دیستال کانین و مولر های شیری را با کانین و پرمولرها دائمی جایگزین آن به این نام معرفی مود. بنابه نظر Moyers این اختلاف در هر نیمه فک بالا ۰٫۹ میلی متر و در فک پایین ۱٫۷ میلی متر است. این بدان معناست که با خارج شدن کانین و مولرهای شیری از دهان و ورود جایگزینهای دائمی آنها، در هر نیمه فک پایین ۱٫۷ میلی متر و در فک بالا ۰٫۹ میلی متر فضای خالی باقی میم ماند که در صورتی که به حال خود رها شود، توسط حرکت مزیالی مولر بسته می شود.

منبع:

Daskalogiannakis J. Glossary of Orthodontic terms. Berlin: Quintessence Publ. 2000, page157

 

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر