به  تصویر رادیوگرافی که برای سنجش ابعاد سر و تعیین روابط جمجمه و صورت از نمای جانبی گرفته می شود می گویند. از این رادیوگرافی برای اندازه گیری های خطی و زاویه ای به منظور تشخیص، ارزیابی تغییرات ناشی از درمان ارتودنسی و ارزیابی الگوهای رشدی نیز استفاده می گردد. در این رادیوگرافی منبع اشعه ایکس در سمت راست صورت قرار می گیرد و بر صفحه ساجیتال میانی عمود می باشد. رادیوگرافی سفالومتری از مطالعات کرانیومتری و آنتروپولوژی برودبنت-بولتون که در سال ۱۹۳۱ طراحی شد، اقتباس گردید. در این روش سر بیمار توسط سفالواستات قابل تنظیم در موقعیت استاندارد و ثابتی نسبت به اشعه ایکس قرار می گیرد. در سمت مقابل تابش اشعه کاست فیلم (با ابعاد معمول ۸×۱۰ اینچ) در داخل نگهدارنده فیلم به همراه صفحات تقویت کننده قرار می گیرد. در این رادیوگرافی ساختارهای نزدیک فیلم بزرگنمایی کمتری (حدود صفر درصد) نسبت به ساختارهای دورتر (حدود ۲۴ درصد) دارند. از وج آلومینیومی برای کاهش انرژی اشعه و به تصویر کشیدن بافت های نرم صورت استفاده می گردد. طی تهیه این رادیوگرافی سر بیمار در موقعیت طبیعی سر تنظیم می گردد و دهان در رابطه مرکزی بسته می شود و با انجام عمل بلع و چسباندن زبان در ناحیه خلفی رادیوگرافی تهیه می گردد. امروزه از تکنیک های دیجیتال هم برای تهیه این رادیوگرافی بهره گرفته می شود. میزان اشعه و خطر این رادیوگرافی بسیار کمتر از رادیوگرافی های معمولی داخل دهانی است زیرا ترکیب صفحات تشدید کننده متشکل از عناصر خاکی نادر، کلیماسیون مناسب و فاصله بیشتر بیمار تا منبع اشعه، میزان دوز جذبی بیمار را کاهش می دهد. میزان اشعه این رادیوگرافی  حدود Svμ ۶ می باشد که معادل با دو تا چهار عدد رادیوگرافی پری اپیکال و یک روز تابش اشعه طبیعی به تمام بدن خواهد بود.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Jacobson A, Jacobson R. Radiographic Cephalometry from basics to 3-D imaging. 2rdedition 2006.

2.Proffit WR, Fields HW, Sarver DM, Ackerman JL. Contemporary orthodontics. Mosby Elsevier, 5th edition 2013.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر