کاهش عرض مزیودیستالی دندان به کمک حذف مینای بین دندانی. مینای بین دندانی می تواند با کمک نوارهای ساینده با حرکت دست، نوارهای ساینده که توسط دستگاه به حرکت در می آید، دیسک های ساینده ای که روی هندپیس سوار می شوند یا به کمک فرز های فیشور کاملا Taper با حداقل خشونت سطحی برداشته شود.

در موارد کرادینگ خفیف قبل از align کردن دندانهای قدامی امکان کاهش عرض دندانها وجود دارد این کار باعث می گردد که دندانها به سمت لبیال و به یک موقعیت بی ثبات تیپ نشوند. علاوه برآن، اینکار منجر به صاف شدن سطح تماس دندانها می گردد و در نتیجه ثبات ذاتی درون قوس دندانی را می افزاید. J.J.Sheridan ایده برداشتن مینا در حد ۰٫۳ تا ۰٫۴ میلی متر ار هر سطح دندانی در کل قوس را ارایه داد تا از این طریق بیماران بیشتری را بدون خارج نمودن دندان درمان کند.

اگر stripping صحیح انجام شود سلامت پریودنتال طولانی مدت با افزایش نزدیکی ریشه ها که اثر جانبی آن است تحت تاثیر قرار نمی گیرد. برداشتن مینا نباید بیش از حد انجام گردد اما اگر لازم باشد کاهش مینا از هر انسیزور تا ۵/۰  میلی متر قابل انجام است.

باید توجه داشت که حذف مینا در دندانهای قدانی پایین در کل سبب نازک شدن استخوان بین دندانی می گردد که به نوبه خود سبب استعداد بیشتر به تحلیل در صورت بروز مشکلات پریودنتال می گردد.

در صورت باقی ماندن سطح ناصاف پس از این کار، تجمع پلاک نیز بیشتر خواهد بود.

نویسنده: دکتر الهیار گرامی
کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:
  1. Proffit WR, Fields HW, Sarver DM. Contemporary orthodontics. 5th St. Louis: Mosby Elsevier; 2012.
‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

18 − 5 =

پاک کردن فرمثبت نظر