این اپلاینسها معمولا یک وسیله متحرک از جنس رزین آکریلی سخت و گاهی نرم هستندکه بین دندانهای دو فک قرار میگیرند. این اپلاینسها با تغییر شرایط اکلوزالی، تغییر موقعیت کندیلی، افزایش بعد عمودی، افزایش آگاهی شناختی، اثرplacebo ، افزایش ورودی های محیطی به سیستم عصبی مرکزی و نهایتا اثر بازگشت به میانگین باعث کاهش درد مفصل می گردند. در موارد مشکلات مفصل تمپورومندیبولار اپلاینسهای انتخابی در مراحل اولیه درمان محافظه کارانه هستند. در موارد ایجاد علایم اختلالات مفصل می توان از اپلاینسهای نرم ژنریک تر بصورت کوتاه مدت استفاده کرد. این اپلاینسها نیاز به ساخت اختصاصی ندارند و کاربرد آنها با براکتها و سیمهای ارتودنسی آسان است. اگرچه این نوع اپلاینسها به اندازه انواع سخت موثر نیستند اما در یک مدت زمان کوتاه می توانند مورد استفاده قرار گیرند و علایم حاد TMD را کاهش دهد.

منبع:
  1. Graber TM, Vanarsdall RL, Vig KWL. Orthodontics: current principles & techniques. 5th St. Louis: Elsevier Mosby; 2012.
‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

3 × دو =

پاک کردن فرمثبت نظر