وجود شرایط زیر نشانگر اکلوژن فانکشال اپتیمال می باشد که اکلوژنی است که کمترین صدمه را  برای اکثر افراد در زمان طولانی دارد.

۱-وقتی دهان بسته است کندیل ها در با ثبات ترین وضعیت عضلانی اسکلتی خود (موقعیت فوقانی-قدامی) در برابر شیب خلفی برجستگی مفصلی قرار دارند و دیسک به صورت مناسبی بین این دو قرار گرفته است. در این حالت تماس یکسان و همزمان بین دندان های خلفی وجود دارد و تماس بین دندان های قدامی ملایم تر است.

۲- نیروهای اکلوزال در تمام تماس های دندانی در راستای محور طولی دندان وارد می شوند.

۳- در حرکات لترالی ، در سمت غیر کارگر دیسکلوژن ایجاد می شود.  در این حالت  Canine Guidance بهترین وضعیت را ایجاد می کند.

۴- در حرکت رو به جلوی مندیبل، تماس مناسب بین تعداد کافی دندان های قدامی برقرار است و دندان های خلفی جدا هستند.

۵-در وضعیت آپرایت سر و حین غذا خوردن، تماس بین دندان های خلفی سنگین تر از تماس بین دندان های قدامی است.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: P 83.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: Chap 5

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر