پيوند آزاد لثه براي ايجاد يك ناحيه عريض از لثه چسبنده به كار مي‌رود اين تكنيك‌ اولين بار بوسيله Bjorn توضيح داده شد. این پیوند يكي از انواع جراحي ‌هاي پلاستيك موكوجينجيوال است كه هدف آن ايجاد و يا افزايش لثه چسبنده اطراف دندان ها و يا ايمپلنت ‌ها مي‌باشد. افزايش عرض لثه چسبنده اهداف زير را تأمين مي‌نمايد. ۱- بهبود حذف پلاك در اطراف مارجين لثه ۲- بهبود زيبايي ۳- كاهش التهاب اطراف دندانهاي داراي ترمیم.

در اين پیوند يك  Partial Thickness Flap مورد استفاده قرار مي‌گيرد. كام، ناحيه معمول براي برداشتن بافت دهنده مي‌باشد پيوند شامل اپيتليوم و لايه نازكي از بافت همبند زيرين مي‌باشد. مراحل اين پیوند شامل ۱- آماده‌سازي ناحيه گيرنده كه يك بستر ثابت بافت همبند مي‌باشد تا پيوند روي آن قرار گيرد. ۲- تهيه پيوند از ناحيه دهنده كه شامل انتقال قطعه‌اي از لثه كراتينيزه حدوداً به اندازه ناحيه گيرنده است. ۳- انتقال و ثابت كردن پيوند ۴- محافظت از ناحيه دهنده كه پوشاندن ناحيه دهنده با پك پريودنتال است.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Newman MG, Takei H, klokkevold  PR. Crranza’s Clinical Periodontology. II Th edition. Elsevier. Saunders; 2011.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Nield- Gehrig  Jsh, Willmann DE. Foundations of periodontics for the dental hygienist. Lippcott Williams & willcins; 2008.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

17 − هشت =

پاک کردن فرمثبت نظر