• Erosion یک لفظ بالینی است که یک ضایعه بافت نرم را که پوست یا موکوسش برهنه شده است را توصیف میکند (اپیتلیوم تخریب شده یا از بین رفته است.) اروژن ها معمولامرطوب هستند و کمی فرورفته واغلب اوقات نتیجه ی پاره شدن وزیکول، فروریختن اپیتلیال یا تروماست. در نواحی فرسوده، اپیتلیوم بالای لایه ی بازال سل (لایه ی بالای بافت همبند یا درم) از بین رفته است. ترمیم ندرتا منجربه زخم می شود چون لایه ی بازال اپیتلیوم دست نخورده می ماند. پمفیگوس، لیکن پلان زخم دهنده(desquamative gingivitis) ، و اریتمای مولتی فرم بیماری هایی هستندکه منجر به mucocutanous erosions می شوند.
  • سایش یا از بین رفتن سطح یک بافت یا ماده یا ساختار

در مورد دندان ها به از دست رفتن بافت سخت دندان در اثر پروسه های شیمیایی اتلاق می شود.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Color atlas of common oral diseases ; fifth edition 2016 ; Robert P. Langlais ; Craig S. Miller ; Jill S. Gehrig ; section 2

2- Dorland’s Illustrated Medical Dictionary ; 32nd edition ; 2012 Saunders ; an Elsevier imprint

3- Dorland’s Illustrated Medical Dictionary ; 32nd edition ; 2012 Saunders ; an Elsevier imprint

 

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر