هنگامی که محدوده حرکت در سه بعد بررسی می شود، ظرفی سه بعدی که محدوده حرکت فک پایین در آن امکان پذیر است ایجاد می گردد که اولین بار در سال ۱۹۵۲ توسط Posselt ارائه شد. Envelope of Motion در جهت فوقانی عریض تر و بلند تر است و در نقطه ای نزدیک حداکثر باز کردن دهان باریک تر می گردد. هنگامی که جدا شدن فکین به حداکثر میزان می رسد، میزان فضای ممکن برای حرکت در نزدیکی حداکثر باز کردن دهان به صفر نزدیک می گردد. حرکات Intra Border نیز در Envelope of Motion رخ می دهند که حرکات فانکشنال و پارافانکشنال نامیده می شوند. حرکات فانکشنال شامل جویدن، صحبت کردن، بلع و خمیازه کشیدن است. این محدوده ها از فردی به فرد دیگر متفاوت هستند اما شکل Characteristic مشابه دارند. محدوده فوقانی توسط دندان ها تعیین می گردد و محدوده های دیگر توسط TMJ و لیگامان ها مشخص می گردند.

منبع:

Nallaswamy D, Ramalingam R,Bhat V. Textbook of Prosthodontics. Jaypee brothers medical publisher. Fourth edition;2007.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

سه × 3 =

پاک کردن فرمثبت نظر