این تکنیک در محل استئوتومی اولیه برای تصحیح محور ایمپلنت با هدایت عمل برش در جهت مطلوب به کار می رود. این تکنیک را می توان در ترکیب با دریل های twist برای تسهیل حفظ استخوان کرستال آلوئلار حین دستیابی به حداکثر ثبات اولیه به کار برد.

منبع:

Vercellotti T. Essentials in Piezosurgery. Quintessence: Hanover Park, IL; 2009. Wallace SS, Froum SJ. Effect of maxillary sinus augmentation on the survival of endosseous dental implants: a systematic review. Ann Periodontol. 2003;8:328–

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر