آرتریت شامل گروهی از بیماری های مفصلی است که در آنها تخریب استخوان های مفصل رخ می دهد. یکی ازشایع ترین انواع آرتریت در مفصل گیجگاهی فکی، Osteoarthritis  می باشد که به آن Degenerative Joint Disease هم گفته می شود که شامل پروسه تخریبی است که در آن استخوان های سطوح مفصلی کندیل و فوسا تغییر می کنند. این وضعیت در اثر فشار زیاد به مفصل ایجاد می شود و اغلب با جابجایی و سوراخ شدگی دیسک در ارتباط است. نهایتا زمانی که دو وضعیت فوق الذکر تشدید شوند ،  کندیل و فوسا در تماس مستقیم قرار می گیرند و پروسه تخریب تشدید می شود. در رادیوگرافی، خوردگی و صاف شدگی سر کندیل و فوسا و کاهش در فضای مفصلی دیده می شود. از لحاظ بالینی، این وضعیت اغلب با درد، کرپیتوس و محدودیت در حرکت فک همراه است

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: P 155.

Di Cesare P, Abramson S, Samuels J. Pathogenesis of osteoarthritis. In: Firestein GS, Kelley WN, eds. Kelley’s Textbook of Rheumatology. 8th ed. Philadelphia, Pa.: Saunders Elsevier; 2009: 1525-40

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: Chap 8, 9.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر