معادل است با قرار گیری کندیل در موقعیتی به غیر از محل طبیعی خود در فوسای مفصلی.

شکل رو به رو نشان می دهد که وارد شدن نیروی به سمت خلف به کندیل می تواند آن را از محل با حداکثر ثبات عضلانی-اسکلتی جا به جا کند

منبع:

1.Rosenstiel SF, Land MF, Fujimoto J. Contemporary fixed prothodontics.4th Ed. St Louis. Mosby; 2006: P 1016.

2.Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: P 76.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Okeson JP. Management of temporomandibular disorders and occlusion. 7th Ed. St Louis. Mosby; 2013: Chap 5.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر