شکاف لب (لب شکری) و شکاف کام (کام شکری) از نقایص شایع مادرزادی هستند که در بیشتر موارد منشا چند عاملی دارند. مصرف سیگار، آسپرین و داروهای ضد صرع سبب افزایش بروز شکاف های لب و کام می گردند. شکاف لب (با شیوعی حدود یک مورد در هر ۱۰۰۰ تولد) در پسرها شایعتر (۸۰%) از دخترها می باشد و با افزایش سن مادر بروز آن اندکی زیاد می گردد. شکاف کام شیوع کمتری دارد (یک مورد در ۲۵۰۰ تولد) و بیشتر در دخترها (۶۷%) مشاهده می شود و رابطه ای با سن مادر ندارد. سوراخ اینسیزیو (Incisive Foramen) مرز بین ناهنجاری های شکافی قدامی (مانند شکاف کام طرفی و شکاف بین کام اولیه و ثانویه) و خلفی (مانند شکاف کام ثانویه و شکاف زبان کوچک) را تعیین می نماید. نقایص قدامی در اثر نچسبیدن یا اتصال ناقص برجستگی ماگزیلاری به برجستگی میانی در یک یا دو طرف ایجاد می شوند و نقائص خلفی به سبب نچسبیدن طاقچه های کامی به هم در اثر عللی مانند کوچکی طاقچه ها، بالا نرفتن آن ها و پایین نیامدن زبان از بین طاقچه ها ایجاد می شوند. این وقایع معمولا در روزهای اولیه تکامل جنینی (بین ۲۸ تا ۵۵ روزگی) رخ می دهند. وسعت شکاف های قدامی ممکن است از شکافی کوچک در ورمیلیون که به زحمت دیده می شود تا شکاف هایی که بینی را هم درگیر می نماید متفاوت باشد. شکاف های خلفی هم طیفی از شکاف کامل کام ثانویه تا شکاف هایی که فقط زبان کوچک را درگیر می نمایند دارند. در موارد نادری هم ادغام ناکامل دو برجستگی میانی بینی در خط وسط سبب بروز شکاف میانی لب می شود که همراه شیاری عمیق بین دو طرف راست و چپ بینی است. نوزادان مبتلا به شکاف میانی لب معمولا درجاتی از عقب افتادگی ذهنی و ناهنجاری های مغزی دارند.

امروزه از روش های گوناگون تشخیص قبل از تولد چون اولتراسونوگرافی با وضوح بالا، اولتراسونوگرافی داپلر رنگی و اولتراسونوگرافی سه بعدی برای شناسایی زودهنگام مبتلایان به این عارضه بهره گرفته می شود. مناسب ترین رویکرد برای درمان بیماران مبتلا به شکاف لب و کام رویکرد مبتنی بر درمان تیمی می باشد. در این تیم درمانی متخصصین مختلفی (ارتودنتیست، متخصص پروتزهای دندانی فکی، متخصص گوش حلق و بینی، جراح پلاستیک، جراح فک و صورت، روانشناس، گفتار درمان و…) با برنامه زمان بندی شده ی هماهنگ عهده دار مراقبت و درمان بیمار می گردند. مداخله ارتودنتیست نیز به مراحل مشخصی از تکامل اسکلتی و دندانی کمپلکس کرانیو فاسیال محدود می شود و به صورت یک درمان مداوم از تولد تا بزرگسالی نمی باشد. به طور کلی در ۲ تا ۴ هفتگی پس از تولد بستن لب، در ۱۲ تا ۱۸ ماهگی بستن کام، در ۷ تا ۸ سالگی منظم نمودن دندان های قدامی ماگزیلا، در دوران بلوغ درمان جامع ارتودنسی و پس از آن جراحی ارتوگناتیک توالی مراحل درمانی را مشخص می سازد.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Neville BW, Damm DD, Allen CM, Bouquot JE. Oral and maxillofacial pathology. 3rd edition, Saunders Elsevier 2008.

2.Proffit WR, Fields HW, Sarver DM, Ackerman JL. Contemporary orthodontics. Mosby Elsevier, 5th edition 2013.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

Graber LW, Vanarsdall RL, Katherine WL. Orthodontics; Current principles and techniques. Mosby Elsevier, 5th edition 2012.

 

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

یک × پنج =

پاک کردن فرمثبت نظر