Incisor-Mandibular Plane Angle (IMPA)

به زاویه ی خلفی فوقانی بین محور طولی ثنایاهای فک پایین و پلان مندیبل می گویند. این زاویه موقعیت ثنایا های پایین را نسبت به پلان فک پایین نشان می دهد و راهنمایی جهت حفظ یا تغییر موقعیت دندان های ثنایای فک پایین نسبت به قاعده استخوان فک پایین است. مقدار استاندارد این زاویه ۹۰…

Intergonial Line

در سفالومتری خلفی-قدامی، خطی است که زوایای گونیال راست و چپ را به یکدیگر متصل می کند و نمایانگر پهنای گونیال یا عرض بین زوایای گونیال دو طرف می باشد. ریکتز فاصله AG-AG را بعنوان جانشینی برای این شاخص معرفی نمود. این میزان در مردان ۹۶ ± ۷ و در زنان ۹۰ ± ۷ میلیمتر…

Interincisal Angle

زاویه بین ثنایاها در محل تلاقی خطوطی که لبه برنده ثنایای میانی فک بالا و پایین را به آپکس آن ها متصل می کند شکل می گیرد. در افرادی که دندان های ثنایاها به سمت جلو متمایل هستند این زاویه کاهش می یابد. دامنه تغییرات این زاویه بین ۱۳۰ تا ۱۵۰ درجه با میانگین ۱۳۵/۴…

Interlabial Gap

به  فاصله عمودی بین لب پایین و بالا در حالت استراحت بر حسب میلیمتر می گویند. این فاصله به طور نرمال بین ۰ تا ۳ میلیمتر است. Scheideman و همکاران میانگین فاصله بین لب ها را برای مردان ۲ ± ۰/۱ میلیمتر و برای زنان ۱/۱ ± ۰/۷ میلیمتر تخمین زده اند.

L1-NB/Pg-NB

این نسبت به عنوان Holdaway Ratio نیز شناخته می شود و مقدار ایده آل آن ۱ می باشد. از این نسبت برای ارزیابی چانه استفاده می گردد. یک اختلاف ۲ میلیمتری بین اندازه این شاخص ها قابل قبول است و اختلاف بیش از ۴ میلی متر معمولا اصلاح وضعیت را می طلبد.