Proximal box

تراش حفرات کلاس II که سطح پروگزیمال را در بر میگیرد. برای تراش معمولا از فرز شماره ۲۴۵ با طول ۳ میلی متر استفاده می شود. عمق صحیح تراش حین ورود ۱٫۵ تا ۲ میلی متر یعنی ۱/۲تا۲/۳ طول بخش برنده ی فرز ۲۴۵ است. پهنای ایسموس تراش باید تا حد ممکن باریک باشد ونباید…

  • Bevel مارجین مینایی بیش از ۹۰ درجه در ترمیم های کامپوزیتی تا سطح قابل اچ مینایی را افزایش دهند واثر بخشی باند از طریق اچ بیشتر انتهای رادهای مینایی را به حد اکثر برسانند ودر نتیجه گیر بیشتری ایجاد می کند وبه عنوان بخشی از مرحله نیمه نهایی تراش باید در نظر گرفته شود.

Bevelling

عبارت از ایجاد زاويه ۴۵ درجه نسبت به سطح خارجی دندان که به وسیله فرز شعله ای شکل یا روند الماسی ایجاد می شود. عرض Bevel باید ۰٫۵-۲ میلی متر ، بسته به مقدار نسج دندانی از دست رفته وگیر مورد نیاز باشد. استفاده از بول غیر خطی کنگره ای به پوشاندن مارجین های ترمیم…

Retention groove

  • شیار کم عمق به منظور ایجاد گیر بیشتر بخش پروگزیمال در مقابل حرکات پروگزیمالی ثانویه در حفرات کلاس II امالگم ایجاد می شود . زمانی تجویز می شوند که دندان تراش خورده کوتاه است . تراش این گروها می تواند تاپس از اعمال هرگونه بیس حین تراش نهایی، به تآخیر افتد.