این اصطلاح ابتدا توسط Axel Lundstrom در سال ۱۹۲۳تعریف شد. وی اتصال استخوان آلوئول و استخوان قاعده فکین در ناحیه آپکس دندان ها را Apical Base نامید. Andrews نیز WALA Ridge را تعریف کرد که بر اساس آن بافت نرم کراتینزه که مستقیما نزدیک Mucogingival Line قرار گرفته و نشان دهنده ناحیه Apical Base است.
برای تعیین Apical Base روش های مختلفی ارائه شده است.Howes و Rees، ۵ میلیمتر جینجیوالی تر از Gingival Zenith دندان های ثنایا و کانین و پره مولر(و یا مولر شیری) را Apical Base نامیدند. در این روش نقطه مرجع قدامی روی کست، توسط خط عمودی بر پلن اکلوزال که از کانتکت ثنایاها می گذرد و تا ۸ میلیمتر جینجیوال تر از مارژین لثه ادامه میابد مشخص می گردد. نقطه مرجع خلفی نیز ۸ میلیمتر جینجیوالی تر از مارژین لثه در امتداد کانتکت مزیالی مولر اول مشخص می گردد. طول خطی که از این سه نقطه می گذرد همان طول Apical Base است.

منبع:

1-Lundstrom A. Malocclusion of the teeth regarded as a problem, in correction with the apical base. Int J Ortho Oral Surg.1923;11:591-602.
2- Andrews LF, Andrews WA. Syllabus of Andrew’s philosophy and techniques. 8th ed. San Diego: Lawrence F. Andrews Foundation; 1999
3- Rakosi T. Orthodontic Diagnosis (Color Atlas of Dental Medicine).

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

هفده + 15 =

پاک کردن فرمثبت نظر