آنومالی تکاملی زبان است که در آن فرنوم کوتاه و ضخیم زبانی سبب محدودیت حرکات زبان می گردد. این اختلال در درجات متفاوتی بروز می یابد و در برخی موارد، فرنوم تا نوک زبان امتداد میابد و سبب شکاف مختصری در نوک زبان می شود. در موارد نادری زبان به طور حقیقی به کف دهان می چسبد. شیوع این آنومالی در پسر بچه ها بیشتر است اما در اغلب موارد به علت شدت کم نیازی به درمان ندارد. فرنکتومی (Frenectomy) در کودکان مبتلا به انواع شدید گاهی جهت تسهیل مکیدن شیر و در بالغین با مشکلات پریودنتال و فانکشنال تجویز می گردد اما بایستی دقت گردد که این آنومالی معمولا در کودکان خود محدود شونده می باشد و با افزایش سن شدت و شیوع آن کاهش می یابد. نظرات متناقضی در مورد اثرات این عارضه در جلوگیری از بلوغ الگوی بلعیدن، بروز اپن بایت قدامی، دیس پنه (Dyspnea)، اختلال در سخن گفتن، غذا خوردن، رعایت بهداشت دهان و سلامت روانی وجود دارد. با این وجود به علت جبران های صورت پذرفته در بیشتر موارد مشکلی برای بیماران مبتلا بوجود نمی آید.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

1.Neville BW, Damm DD, Allen CM, Bouquot JE. Oral and maxillofacial pathology, 3rd edition, Saunders Elsevier 2008.

2.Hall DMB, Renfrew MJ. Tongue tie. Arch Dis Child 2005; 90:1211-1215.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:

1.Mukai S, Mukai C, Asaoka K. Congenital ankyloglossia with deviation of the epiglottis and larynx: symptoms and respiratory function in adults. Ann Otol Rhinol Laryngol 1993; 102:620-624.

2.Lalakea ML, Messner AH. Ankyloglossia: the adolescent and adult perspective. Otolaryngol Head Neck Surg2003; 128:746-752.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

1 × 5 =

پاک کردن فرمثبت نظر