سایش انتخابی سطح اکلوزال به منظور حذف تماس های پیشرس و تداخلات موجود است.

اصل آن است که تا حد امکان از عمق فوسا و شیب کاسپ ها (و نه از نوک کاسپ ها) کاسته شود. همچنین تراش از کاسپ های غیر فانکشنال (و نه کاسپ های فانکشنال) انجام می گیرد.

ابتدا در حالت اکلوژن مرکزی سایش های انتخابی تا حدی صورت می گیرند که تماس اکلوزال به طور یکنواخت در سراسر کاسپ های فانکشنال دندان های خلفی برقرار گردد و تماس در دندان های قدامی خفیف باشد. سپس در حرکات غیر مرکزی سایش به گونه ای انجام می گیرد که تماس در دندان های قدامی برقرار باشد و دندان های خلفی فاقد تماس باشند (اکلوژن Canine Rise) یا  پره مولرها و حداقل مولر اول در تماس باشند (اکلوژن Group Function ). در حرکات طرفی تماس در سمت Non-Working به طور کامل باید حذف گردد.

کلمات کلیدی مرتبط:
منبع:

Au A, Klineberg I. occlusal adjustment in occlusion management. In: Klineberg I, Eckert S, editors. Functional occlusion in restorative dentistry and prosthodontics. St Louis: Elsevier; 2015. P. 253.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

یک + سه =

پاک کردن فرمثبت نظر