این کلمه از فعل لاتین abradere منشا می گیرد که سایشی را توصیف می کند که در اثر روندهای مکانیکال مانند grinding، خراشیدن یا مالش ایجاد می شود.در دندانپزشکی این روند از دست رفتن غیر نرمال سطح دندانی در اثر نیروهای اصطکاکی بین دندان و اجسام خارجی یا نیروهای اصطکاکی بین دندان های در تماس با هم در حضور ماده ساینده می باشد. بر حسب اتیولوژی، ابریژن موضعی یا منتشر خواهد بود. ظاهر بالینی ابریژن معمولا به صورت نواحی ساییده زرد/قهوه ای براق در مارژین سرویکال ویا ناچ های ساییده در لبه انسیزال دیده می شود. چنین سایشی با تکنیک های نامناسب مسواک زدن یا عادتهایی مانند نگه داشتن پیپ بین دندان ها، جویدن تنیاکو یا جویدن اجسام سخت مثل مداد و یا خودکار ایجاد می شود. ابریژن ناشی از مسواک که رایجترین نوع محسوب می گردد بصورت ناچ وج شکل تیزدر ژنژیوال سطح فاسیال دیده می شود. وجود چنین نواقصی نیازمند مداخله فوری نمی باشد و تنها رفع علت در اغلب موارد کافی می باشد. ابریژن در ناحیه اینترپروگزیمال نیز به علت استفاده زیاد خلال دندان یا مسواک های بین دندانی نیز ممکنست ایجاد گردد. سایر علل ابریژن عادات، پارافانکشن و علل شغلی است که معمولا ناحیه درگیر سطح انسیزال دندانهای قدامی است. ابریژن شغلی بصورت نادر ممکنست در اثر عللی مانند گرد abrasive در محل کار، قرار دادن ناخن بصورت مداوم بین دندانها  ایجاد گردد.

منبع:

Imfeld T .Dental erosion. Definition, classification and links. Eur J Oral Sci 1996:104: 151-5.

‍منابع پیشنهادی جهت اطلاعات بیشتر:
ثبت نظر

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند.

پاک کردن فرمثبت نظر